فصلنامه مطالعات تبلیغ دینی

فصلنامه مطالعات تبلیغ دینی

بررسی یگانگی تبلیغ و تربیت دینی و تمایز آنها در آیات و روایات

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
دانشیار دانشگاه قم
چکیده
ازمنظر اسلامی تبلیغ و تربیت دینی از اهمیت فوق‌العاده برخوردار است و آیات و روایات بسیاری بدان اختصاص یافته است. در تحقیق پیش رو با روش توصیفی تحلیلی، آیات و روایات درمورد تبلیغ و تربیت دینی و واژه‌های مرتبط، بررسی و یگانگی تبلیغ و تربیت دینی و تمایز آن دو تبیین شده است. یافته‌های تحقیق عبارت‌اند از: 1. در قرآن کریم و متون روایی، واژه‌های تبلیغ، دعوت، تربیت، تزکیه و تعلیم، هدایت، ادب و رشد در تربیت دینی به‌کار رفته است؛ 2. تبلیغ و تربیت دینی، هردو بر مبانی فطری و اصول تربیتی استنباط‌شده از آنها استوارند و در هردو آموزش و شکوفا‌سازی توانمندی‌های فطری و جلا‌دادن قلب وجود دارد. 3. از وجوه مشترک تبلیغ و تربیت دینی، زمینه‌سازی برای تغییر و تحول در فکر، اعتقاد، میل، گزینش، انتخاب، تصمیم‌گیری و عمل است؛ بنابراین دامنه تأثیرگذاری هردو، ابعاد‌شناختی، عاطفی و عملکردی آدمی است. 4. در تبلیغ و تربیت دینی، از سه روش حکمت، موعظه حسنه و جدال احسن استفاده می‌شود و میزان به‌کارگیری هریک از این روش‌ها به پیشینه و شرایط فکری، روانی، عاطفی و موقعیت‌های متفاوت مخاطب و متربی بستگی دارد.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Examination of the Unity of Preaching and Religious Education and their Distinction in Quranic Verses and Narrations

نویسنده English

ali naghi faghihi
Associate Professor of Qom University
چکیده English

From an Islamic perspective, religious propagation and education hold extraordinary significance, with numerous Quranic verses and narrations dedicated to them. Using a descriptive-analytical method, this research explores the unity of religious propagation. and religious education, along with the distinction between the two and related terms. The findings of the study include:

The use of words such as preaching, invitation, education, purification, guidance, etiquette, and growth in the Quran and narrative texts is related to religious education.
Both preaching and religious education are founded on innate principles of education, emphasizing the development and blossoming of natural capabilities and illuminating the heart's essence.
Common aspects of religious propagation and religious education create a foundation for change and transformation in thinking, belief, inclination, selection, decision-making, and action, which means both influence cognitive, emotional, and behavioral dimensions.
In both religious propagation and religious education, three methods – wisdom(Hikmah), good advice(Mau’izah hasanah), and the best argument(Jidal ahsan) – are employed. The choice of each method depends on the background, psychological and emotional conditions, and different circumstances of the audience and learners.

 

کلیدواژه‌ها English

Religious propagation
Invitation
Purification
Education
Growth
Guidance
Etiquette

عنوان مقاله العربیة

دراسة التشابیه بین‌الدعوة والتربیة الدینیة والفوارق بینهما فی‌الآیات والروایات

چکیده العربیة
تحظى الدعوة والتربیة الدینیة بأهمیة بالغة وخصّت بها آیات وروایات کثیرة جدا. فی هذا البحث تمّ استعراض الآیات والروایات فی مضمار الدعوة والتربیة الدینیة وتبیین المفردات المرتبطة بهما وکذلک التشابه بین الدعوة والتربیة الدینیة والفوارق بینهما عبر المنهج الوصفی التحلیلی. وما توصّل إلیه البحث هو عبارة عن: 1ـ فی القرآن والنصوص الروائیة المتعلّقة بالتربیة الدینیة استخدمت مفردات: التبلیغ، والدعوة، والتربیة، والتزکیة، والتعلیم، والهدایة، والأدب والنمو. 2ـ الدعوة والتربیة الدینیة کلاهما قائمان على الأسس الفطریة والأسس التربویة المستنبطة منهما، ویتحقّق فیهما التعلیم وازدهار القابلیات الفطریة وصقل القلوب. 3ـ من وجوه اشتراک الدعوة والتربیة الدینیة هی التمهید للتغییر والتحول فی الفکر والاعتقاد والنزعة والانتقاء والانتخاب والقرار والعمل. فإذن نطاق تأثیرهما هو البعد المعرفی والعاطفی والأداء عند الإنسان. 4ـ تستخدم الدعوة والتربیة الدینیة المناهج الثلاثة؛ الحکمة والموعظة الحسنة والجدال الأحسن ویعود مدى استخدام کلٍّ من هذه المناهج إلى خلفیة المتلقّی والمتربّی وظروفه النفسیة والعاطفیة ومواقفه المختلفة.

کلیدواژه‌ها العربیة

  • الدعوة
  • الاستدعاء
  • التزکیة
  • التربیة
  • النمو
  • الهدایة
  • الأدب

  • تاریخ دریافت 04 مهر 1402
  • تاریخ بازنگری 05 آبان 1402
  • تاریخ پذیرش 23 آذر 1402
  • تاریخ انتشار 01 اسفند 1402